جمعه بیست و چهارم آبان 1387
امروز روز کتاب و کتاب خوانی و روز بزرگداشت غواص بزرگ کتاب قرآن عظیم مبارک باد.
نوشته شده توسط محمد مسعودی در ساعت 12:8 | لینک
|
دوشنبه بیستم آبان 1387
امام علی بن موسی الرضا علیه السلام هشتمین پیشوای شیعیان می باشد. کنیه آن حضرت ابوالحسن بوده است و چون حضرت امیر علیه السلام نیز مکنی به ابوالحسن بوده است حضرت رضا علیه السلام را ابوالحسن ثانی گفته اند. مشهورترین لقب ایشان رضا بوده است که بنا بر روایتی در عیون اخبار الرضا (1/13) علت ملقب بودن آن حضرت به رضا این بود که هم دشمنان مخالف و هم دوستان موافق به ( ولایت عهدی او) رضایت دادند و چنین چیزی برای هیچیک از پدران او دست نداده بود، از این رو در میان ایشان تنها او به رضا نامیده شد. اما به روایت طبری ( وقایع سال 201 ) مأمون آن حضرت را الرضا من آل محمد نامید چنانکه صدوق هم بنا بر روایتی دیگر در عیون اخبار الرضا (2/147) چنین گفته است. تاریخ نگاران و محققان مسلمان در تعیین زمان ولادت آن امام همام، سخنان گوناگونی گفته اند. در بین مورخان و محدثان تولد آن حضرت به روز پنجشنبه یا جمعه 11 ذیقعده سال 148 ه.ق مشهور است؛ میلاد این امام عزیز مبارک باد.
نوشته شده توسط محمد مسعودی در ساعت 6:7 | لینک
|
پنجشنبه شانزدهم آبان 1387
روح لطيفش تجلى واقعى عرفان و رفتار و خُلق كريمانهاش نمادى از حضور عالمان آگاه در سطح جامعه بود سخن از عارف كامل آيت اللّه ميرزا محمد على شاه آبادى است، در اين نوشتار براى بهره مندى از درياى ژرف معارف از منظر آن حكيم الهى دست به دامان بزرگى شدهايم كه به تعبير خودش شايد هيچ كس به اندازه ايشان، آيت اللّه شاه آبادى را نشناخته است. برخى از نكتههاى نابى كه در پى مىآيد، نقل قولهايى است كه حضرت امام خمينى(ره) در كتاب هايشان از مرحوم شاه آبادى بيان نمودهاند.
بهت فرشتگان
«سه آيه آخر سوره مباركه حشر را تلاوت كنيد تا ملكه شما شود و اولين اثرى كه از آن مترتب مىشود، پس از مرگ و شب اول قبر است. وقتى كه ملكين از طرف پروردگار براى سؤال و جواب مىآيند، در جواب «مَن ربُّك؟»(1) بگوئى: «هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ * هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ * هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»(2)
وقتى اين طور پاسخ بگويى ملائكه الهى مبهوت و متحير مىشوند، چون اين معرفى حق است به زبان حق، نه معرفى حق به زبان خلق.»(3)
گوش كردن به تَغَنّيات(4)
اى عزيز، بكوش تا صاحب عزم و داراى اراده شوى،(5) كه خداى نخواسته اگر بىعزم از اين دنيا هجرت كنى، انسان صورى بىمغزى هستى كه در آن عالم به صورت انسان محشور نشوى. زيرا كه آن عالم، محل كشف باطن و ظهور سَريره است و جرأت بر معاصى، كم كم انسان را بىعزم مىكند و اين جوهر شريف(6) رااز انسان مىربايد. استاد معظم ما مىفرمودند:
«بيشتر از هر چه، گوش كردن به تغنيات، سلب اراده و عزم از انسان مىكند.»(7)
سگ درگاه خدا
به قول شيخ بزرگوار ما: «شيطان، سگِ درگاه خداست. اگر كسى با خدا آشنا باشد، به او عوعو نكند و او را اذيت نكند.»
سگِ درِ خانه، آشنايان صاحب خانه را دنبال نكند. شيطان نمىگذارد كسى كه آشنايى با صاحب خانه ندارد، وارد خانه شود. پس اگر انسانى با صاحب خانه در ارتباط است، مىتواند از او بخواهد كه شرّ سگ خانهاش را از او كم كند و از صاحب خانه بخواهد كه صداى آن سگ را بخواباند.(8)
راهى براى اصلاح نفس
جناب عارف بزرگوار مىفرمودند كه:
«مواظبت به آيات شريفه آخر سوره حشر، از آيه شريفه: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ(9) تا آخر سوره مباركه، با تدبّر در معنى آنها در تعقيب نمازها، خصوصاً در اواخر شب كه قلب فارغ البال است، خيلى مؤثر است در اصلاح نفس.»(10)
محبت دنيا، در وقت مردن
بدان كه «نفس» در هر حظّى كه از اين عالم مىبرد، در «قلب» اثرى از آن واقع مىشود... و سبب تعلّق آن است به دنيا، و التذاذات هر چه بيشتر باشد، قلب از آن بيشتر تأثير پيدا مىكند و تعلق و حُبّش بيشتر مىگردد تا آن كه تمام وِجههى قلب، به دنيا و زخارف آن گردد، و اين منشأ مفاسد بسيارى است. تمام خطاهاى انسان و گرفتارى به معاصى و سيّئات، براى همين محبت و علاقه است، و از مفاسد بزرگ آن ،چنان چه حضرت شيخ عارف ما، روحى فداه مىفرمودند آن است كه:
«اگر محبت دنيا، صورت قلب انسان گردد و اُنس به او شديد شود، در وقت مردن كه براى او كشف شود كه حق تعالى او را از محبوبش جدا مىكند و ما بين او و مطلوباتش افتراق مىاندازد، با سخطناكى و بُغض به او از دنيا برود.»
و اين فرمايش كمر شكن، بايد انسان را خيلى بيدار كند كه قلب خود را خيلى نگاه دارد.(11)
حضور قلب
همه ارباب صنايع و حِرَف(12) و اهل لذّات و معاملات و عادات، اعمال خود را به حضور قلب انجام مىدهند، به جهت آن كه قلب داراى محبوب است و لذا متوجه به محبوب خواهد بود؛ فقط اهل عبادت، محروم از قلباند! با آن كه اُسّ اساس پرستش و ستايش بر حضور است و حقيقتاً تمام عاملين، اخطار مىكنند به اهل عبادت كه ما عملى نكردهايم مگر به حضور قلب، آيا شما در تمام عمر عبادت كردهايد به حضور قلب يا نه؟(13)
1. يعنى: خداى تو كيست؟
2. سوره حشر، آيه 24 - 22.
3. آيت اللّه نصراللّه شاهآبادى، برنامه راديويى سيماى فرزانگان، سال 1365.
4. آوازها و موسيقىهاى مُطرِب.
5. امام خمينى(ره) در كتاب آداب نماز مىفرمايند كه شيخ بزرگوار، شاه آبادى روحى فداه، از عزم و اراده به «مغز انسانيت» تعبير مىكردند.
6. عزم و اراده.
7. چهل حديث، امام خمينى(ره)، حديث 1، ص 8.
8. چهل حديث، امام خمينى (ره)، ص 52.
9. سوره حشر، آيه 18.
10. چهل حديث، امام خمينى، ص 207 و 208.
11. چهل حديث، امام خمينى(ره)، ص 123 و 124.
12. حرفهها.
13. شذرات المعارف، شذره چهارم، معرفه 146.
به كوشش حسن قدوسى زاده
http://www.porseman.net/defaulte.aspx?namayesh=666
بهت فرشتگان
«سه آيه آخر سوره مباركه حشر را تلاوت كنيد تا ملكه شما شود و اولين اثرى كه از آن مترتب مىشود، پس از مرگ و شب اول قبر است. وقتى كه ملكين از طرف پروردگار براى سؤال و جواب مىآيند، در جواب «مَن ربُّك؟»(1) بگوئى: «هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ * هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ * هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»(2)
وقتى اين طور پاسخ بگويى ملائكه الهى مبهوت و متحير مىشوند، چون اين معرفى حق است به زبان حق، نه معرفى حق به زبان خلق.»(3)
گوش كردن به تَغَنّيات(4)
اى عزيز، بكوش تا صاحب عزم و داراى اراده شوى،(5) كه خداى نخواسته اگر بىعزم از اين دنيا هجرت كنى، انسان صورى بىمغزى هستى كه در آن عالم به صورت انسان محشور نشوى. زيرا كه آن عالم، محل كشف باطن و ظهور سَريره است و جرأت بر معاصى، كم كم انسان را بىعزم مىكند و اين جوهر شريف(6) رااز انسان مىربايد. استاد معظم ما مىفرمودند:
«بيشتر از هر چه، گوش كردن به تغنيات، سلب اراده و عزم از انسان مىكند.»(7)
سگ درگاه خدا
به قول شيخ بزرگوار ما: «شيطان، سگِ درگاه خداست. اگر كسى با خدا آشنا باشد، به او عوعو نكند و او را اذيت نكند.»
سگِ درِ خانه، آشنايان صاحب خانه را دنبال نكند. شيطان نمىگذارد كسى كه آشنايى با صاحب خانه ندارد، وارد خانه شود. پس اگر انسانى با صاحب خانه در ارتباط است، مىتواند از او بخواهد كه شرّ سگ خانهاش را از او كم كند و از صاحب خانه بخواهد كه صداى آن سگ را بخواباند.(8)
راهى براى اصلاح نفس
جناب عارف بزرگوار مىفرمودند كه:
«مواظبت به آيات شريفه آخر سوره حشر، از آيه شريفه: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ(9) تا آخر سوره مباركه، با تدبّر در معنى آنها در تعقيب نمازها، خصوصاً در اواخر شب كه قلب فارغ البال است، خيلى مؤثر است در اصلاح نفس.»(10)
محبت دنيا، در وقت مردن
بدان كه «نفس» در هر حظّى كه از اين عالم مىبرد، در «قلب» اثرى از آن واقع مىشود... و سبب تعلّق آن است به دنيا، و التذاذات هر چه بيشتر باشد، قلب از آن بيشتر تأثير پيدا مىكند و تعلق و حُبّش بيشتر مىگردد تا آن كه تمام وِجههى قلب، به دنيا و زخارف آن گردد، و اين منشأ مفاسد بسيارى است. تمام خطاهاى انسان و گرفتارى به معاصى و سيّئات، براى همين محبت و علاقه است، و از مفاسد بزرگ آن ،چنان چه حضرت شيخ عارف ما، روحى فداه مىفرمودند آن است كه:
«اگر محبت دنيا، صورت قلب انسان گردد و اُنس به او شديد شود، در وقت مردن كه براى او كشف شود كه حق تعالى او را از محبوبش جدا مىكند و ما بين او و مطلوباتش افتراق مىاندازد، با سخطناكى و بُغض به او از دنيا برود.»
و اين فرمايش كمر شكن، بايد انسان را خيلى بيدار كند كه قلب خود را خيلى نگاه دارد.(11)
حضور قلب
همه ارباب صنايع و حِرَف(12) و اهل لذّات و معاملات و عادات، اعمال خود را به حضور قلب انجام مىدهند، به جهت آن كه قلب داراى محبوب است و لذا متوجه به محبوب خواهد بود؛ فقط اهل عبادت، محروم از قلباند! با آن كه اُسّ اساس پرستش و ستايش بر حضور است و حقيقتاً تمام عاملين، اخطار مىكنند به اهل عبادت كه ما عملى نكردهايم مگر به حضور قلب، آيا شما در تمام عمر عبادت كردهايد به حضور قلب يا نه؟(13)
1. يعنى: خداى تو كيست؟
2. سوره حشر، آيه 24 - 22.
3. آيت اللّه نصراللّه شاهآبادى، برنامه راديويى سيماى فرزانگان، سال 1365.
4. آوازها و موسيقىهاى مُطرِب.
5. امام خمينى(ره) در كتاب آداب نماز مىفرمايند كه شيخ بزرگوار، شاه آبادى روحى فداه، از عزم و اراده به «مغز انسانيت» تعبير مىكردند.
6. عزم و اراده.
7. چهل حديث، امام خمينى(ره)، حديث 1، ص 8.
8. چهل حديث، امام خمينى (ره)، ص 52.
9. سوره حشر، آيه 18.
10. چهل حديث، امام خمينى، ص 207 و 208.
11. چهل حديث، امام خمينى(ره)، ص 123 و 124.
12. حرفهها.
13. شذرات المعارف، شذره چهارم، معرفه 146.
به كوشش حسن قدوسى زاده
http://www.porseman.net/defaulte.aspx?namayesh=666
نوشته شده توسط محمد مسعودی در ساعت 7:58 | لینک
|
پنجشنبه نهم آبان 1387
پرسشگرى از حضرت معصومه(سلام الله علیها) از زمانى آغاز شد كه قافلهاى كوچك، پاسخهاى
خود را از معصومه خردسال دريافت و شادمانه شهر مدينه را ترك كرد.
«معصوم(علیه السلام) در مدينه نبود و معصومه خردسال در خانه امام موسى بن جعفر(ع) حضور داشت. مسافران از راه رسيده در منزل بابالحوائج ايستاده بودند و حاجت خود را مىطلبيدند. اين بار حاجات ياران، شيعيان و اصحاب امام معصوم(علیه السلام) پاسخ به پرسشهاى دينى بود، حاجتى فراتر از دَرِدُ و دَرِهم. در غيبت امام معصوم(علیه السلام)، پرسشها را به خامه كشيدند و به اندرون خانه امام موسى بن جعفر(علیه السلام) سپردند؛ بدان اميد كه در سفر بعدى به مدينه پاسخها را از منزل حضرت(علیه السلام) بازستانند. قصد خروج از خانه باب الحوائج و مدينه را داشتند كه پاسخ پرسشهاشان كه توسط معصومه(سلام الله علیها) خردسال به رشته تحرير در آمده بود، به مسافران مدينه هبه شد. قافله شادمان از پاسخها مدينه را ترك كرد؛ در مسير بازگشت به سوى موطن خود به قافله موسى بن جعفر(علیه السلام) برخورد و ماجراى پرسش و پاسخهاى معصومه(سلام الله علیها) را به امام معصوم (علیه السلام) بازگفت.
حضرت پاسخها را طلبيد ، پس از مطالعه بر صحت آنان مُهر تأييد زد و سه بار سخنى را بر زبان جارى كرد كه رسول خدا(ص) در خصوص فاطمه زهرا(س) جارى ساخته بود: «فداها ابوها؛ پدرش به فدايش.»
...........
میلاد حضرت معصومه سلام الله علیها مبارک باد.
«معصوم(علیه السلام) در مدينه نبود و معصومه خردسال در خانه امام موسى بن جعفر(ع) حضور داشت. مسافران از راه رسيده در منزل بابالحوائج ايستاده بودند و حاجت خود را مىطلبيدند. اين بار حاجات ياران، شيعيان و اصحاب امام معصوم(علیه السلام) پاسخ به پرسشهاى دينى بود، حاجتى فراتر از دَرِدُ و دَرِهم. در غيبت امام معصوم(علیه السلام)، پرسشها را به خامه كشيدند و به اندرون خانه امام موسى بن جعفر(علیه السلام) سپردند؛ بدان اميد كه در سفر بعدى به مدينه پاسخها را از منزل حضرت(علیه السلام) بازستانند. قصد خروج از خانه باب الحوائج و مدينه را داشتند كه پاسخ پرسشهاشان كه توسط معصومه(سلام الله علیها) خردسال به رشته تحرير در آمده بود، به مسافران مدينه هبه شد. قافله شادمان از پاسخها مدينه را ترك كرد؛ در مسير بازگشت به سوى موطن خود به قافله موسى بن جعفر(علیه السلام) برخورد و ماجراى پرسش و پاسخهاى معصومه(سلام الله علیها) را به امام معصوم (علیه السلام) بازگفت.
حضرت پاسخها را طلبيد ، پس از مطالعه بر صحت آنان مُهر تأييد زد و سه بار سخنى را بر زبان جارى كرد كه رسول خدا(ص) در خصوص فاطمه زهرا(س) جارى ساخته بود: «فداها ابوها؛ پدرش به فدايش.»
...........
میلاد حضرت معصومه سلام الله علیها مبارک باد.
نوشته شده توسط محمد مسعودی در ساعت 8:53 | لینک
|
جمعه سوم آبان 1387
شهادت حضرت صادق علیه السلام تسلیت باد.
سایت اسلام کوئیست سایتی مناسب برای دفع شبهات دینی تحت اشراف استاد هادوی.
نوشته شده توسط محمد مسعودی در ساعت 16:27 | لینک
|